Inleiding
Meestal > 30 jaar en met name bij weekend-atleten. Belasting in dorsiflexie van enkel met knie in extensie. Hierbij zijn de m. soleus en m. gastrocnemius maximaal gestrekt. Indien geen evidente sportblessure in de
anamnese, overweeg dan systemische aandoening zoals
jicht en hyperparathyroidisme of medijngebruik (steroidengebruik, fluoroquinolones).
Bij onderzoek van de patient met een verse
achillespeesruptuur wordt men op een dwaalspoor gebracht omdat er actieve
plantair flexie van de voet mogelijk blijft. Dit is mogelijk door de flexoren
van de tenen en vooral van de m. tibialis posterior. Het functionele effect van
de m. plantaris, met een spierbuik die niet langer is dan 2 tot
3 cm
is volledig te verwaarlozen. Bij
palpatie over de pees is een pijnlijke delle palpabel. Bewijs voor een verse
ruptuur is de proef van Thompson: knijpen in de kuit wordt niet gevolgd door
passieve plantair flexie van de voet. Bij distale ruptuur X- calcaneus ter
uitsluiting van een avulsie fractuur.
Anatomie heup & benen
hoofd & hals - armen - thorax & mammae - hart & longen - abdomen - bekken & geslachtsdelen - buikwand & rug - heup & benen
   
   
   
   
   
   
   
Mechanisme
Directe of axiaal inwerkende kracht. Tot 50-60 jaar meestal ten gevolge van een verkeersongeval of val van grote hoogte. Nadien kan er ook sprake zijn van een lager energetische mechanisme ten gevolge van osteoporose of bottumor.
| Behandeling |
|
| Conservatief |
|
| Indicatie |
partiele ruptuur . |
| Behandeling |
1 week gipsachterspalk
gevolgd door 2 x 2 weken tape. |
| Controle |
poli
chirurgie 1 week, 2 en 4 weken. |
| |
|
| Operatie |
|
| Indicatie |
volledige ruptuur. |
| Behandeling |
hechten. Postoperatief met
fysio voet actief in plantigrade stand brengen en dan COBLG durante 2 weken.. |
| Controle |
2 weken poli voor
hechtingen > 4 weken schoen met hakverhoging (aanvang
4 cm)
en wekelijks met
1 cm
verminderen. Poli controle na 6
weken.
|
Operatieverslag
Buikligging.
Kussen onder de thorax, schuimrubber rol onder bekken en voetrug. Narcose of
regionaal. Bloedsperre. Vanaf de
palpabele delle naar proximaal een incisie van
5 cm
aan de mediale zijde van de
Achillespees. Het peritendineum wordt naar proximaal geïncideerd en zo veel
mogelijk gespaard. De proximale peesstomp wordt gebundeld waarbij zo min mogelijk
pees- c.q. spierweefsel wordt losgemaakt. Te beginnen aan de mediocaudale zijde
wordt met een atraumatische PDS no. 1 hechting met rechtgebogen naald een
Bunnel'se hechting gemaakt (tekening). Op deze wijze werkend komen wij
vanzelf aan de caudolaterale zijde van de Achillespees weer uit. Vervolgens wordt een steekgatincisie
gemaakt ter hoogte van het corpus van de calcaneus in het verlengde van de
Achillespees. Met een
2 mm
boor wordt een
horizontaal gat geboord in de calcaneus. Met de "tunnelnaald van
Oostvogel" wordt de PDS draad met naald subcutaan getunneld naar de
laterale zijde van de calcaneus, vervolgens door de calcaneus gevoerd en weer
subcutaan getunneld naar de mediale zijde. De draad wordt geknoopt, zodanig dat
de beide peesuiteinden juist tegen elkaar komen te liggen. De intacte plantaris
pees is een goede maat voor de oorspronkelijke lengte. Het peritendineum wordt
met atraumatische 3.0 PDS doorlopend gesloten. Na opheffen van bloedleegte
wordt een subcutane redon achtergelaten, die aan de
huid wordt gefixeerd met steristrips (niet hechten). Sluiten van de huid met
geknoopte atraumatische 3.0 Ethilon. Wondverband en drukverband.
Bron
Letsels van het steun/ en bewegingsapparaat. 1ste editie. Van der Werken 2000.
Rockwood fracture in Adults. 5de editie. Buchholz en Heckman 2001.
Het protocol letsels van het steun- en bewegingingsapparaat. Traumaregio Oost UMCN Radboud 2006.
Wheeless CR. Wheeless' Textbook of Orthopaedics 2007.
Update
05.11.2007 3:36 PM
|
